Artrose van het kniegewricht (gonartrose) is een ziekte die vervorming van het kraakbeen van het kniegewricht veroorzaakt. Deze ziekte komt heel vaak voor, vooral onder de oudere generatie. De functie van de knie verslechtert en daarom zijn mobiliteitsproblemen en pijn de belangrijkste tekenen van de ziekte. Tegenwoordig komt artrose van het kniegewricht ook veel voor bij mensen van 25-30 jaar oud. Dit spreekt over de veelzijdigheid van de oorzaken van de ziekte en, dienovereenkomstig, de behandeling ervan.> Er zijn twee soorten gonartrose: unilateraal (beïnvloedt slechts één knie) en bilateraal (beïnvloedt beide knieën). Vaker komt de ziekte voor in zijn bilaterale manifestatie.
Redenen
Gonartrose manifesteert zich, net als coxathrosis, meestal op oudere leeftijd. Al is het tegenwoordig geen uitzondering dat ook jongeren symptomen van deze ziekte ervaren. Dit suggereert dat de oorzaken van gonartrose verschillend zijn en elk hun eigen impact kunnen hebben op het optreden, de verergering en de behandeling van de ziekte. Er zijn ook mogelijkheden voor een genetische aanleg van het organisme, d.w.z. knieartrose kan in bepaalde families vaker voorkomen dan in andere. Bovendien is deze ziekte mogelijk niet genetisch bepaald. Daarom kunnen verschillende oorzaken van gonartrose worden geïdentificeerd.
- Verschillende fysieke verwondingen van de knie (blauwe plek, ontwrichting, enz.).
- Zware belastingen die niet overeenkomen met de leeftijd (5-7% van alle gevallen van gonartrose, evenals coxartrose).
- Overmatig lichaamsgewicht van de patiënt (10% van alle gevallen van gonartrose).
- Begeleidende ziekten, bijvoorbeeld artritis (5-7% van alle gevallen van gonartrose, polyartrose en coxartrose).
- Congenitale zwakte van de ligamenten (3-5% van de gevallen van gonartrose).
- Metabool syndroom en problemen met de stofwisseling in het lichaam.
- Spierspasmen van het bovenbeen (tot 50% van de gevallen van gonartrose en coxartrose).
Symptomen
De symptomen van artrose van het kniegewricht zijn grotendeels hetzelfde en komen bij vrijwel alle patiënten voor. Patiënten merken ook op dat de pijn verergert in de lente en de herfst en afhankelijk is van weersveranderingen. Het belangrijkste symptoom van de ziekte is kniepijn. Meestal verschijnt het niet onmiddellijk, maar is het pas merkbaar na een lange wandeling en verschijnt het in de late namiddag. In de ochtend kan er bij het bewegen stijfheid in de knie ontstaan. Als kleine symptomen onbeheerd achterblijven, kan de ziekte zich verder ontwikkelen, met uiterst ongewenste gevolgen voor de patiënt tot gevolg. Ondanks de belangrijkste symptomen zijn er verschillende andere tekenen van de ziekte:
- pijn in een rustige toestand, die kwalitatief afneemt tijdens het lopen;
- beperkte beweging van het kniegewricht en moeite met het beheersen van de mobiliteit ervan;
- stijfheid van kniebeweging;
- verhoogde gevoeligheid in het kniegebied;
- zwelling in het gebied van het kniegewricht en zwelling van de omliggende huid;
- misvorming van het kniegewricht.
De toestand van het kniegewricht wordt beoordeeld door onderzoek door een arts en röntgenfoto's. Bovendien kan het stadium van de ziekte van elke artrose (inclusief coxathrose, gonartrose, polyartrose en andere) alleen worden bepaald met een röntgenfoto en alleen een arts kan dergelijke aandoeningen beoordelen. Daarom is het uiterst belangrijk om geen zelfdiagnose te stellen of overhaaste conclusies te trekken.
Graden van gonartrose
1e graad
De kniegewrichten zijn niet bezweken voor de vervormende invloed van de ziekte, maar manifesteren zich alleen door uiterlijke tekenen en lichte zwelling van de periarticulaire huid, en veranderingen in de kleur zijn merkbaar. Op fysiologisch niveau wordt het gekenmerkt door kleine veranderingen in het hyaliene kraakbeen. Als gevolg van de ophoping van een aanzienlijke hoeveelheid gewrichtsvloeistof in de synovix treden kleine vervormingen van het gewricht op, die gepaard gaan met pijn tijdens het lopen. Andere tekenen zoals beperkte mobiliteit worden niet waargenomen. En daarom is het ook lastig om ze op een röntgenfoto te traceren. In deze mate is de ziekte moeilijk te diagnosticeren, maar als deze snel wordt geïdentificeerd, zal de behandeling ervan effectiever zijn dan bij de andere of derde graad van gonartrose, evenals bij andere soorten artrose (coxartrose, polyartrose).
II graad
Het belangrijkste symptoom is ondraaglijke of intense pijn, zelfs bij lichte inspanning, die erger wordt bij het lopen en het tillen van zware voorwerpen. Na verloop van tijd zal dit zich ontwikkelen tot problemen met het buigen van de knie. Op fysiologisch niveau komt dit tot uiting in het feit dat het volume van de kraakbeenlaag sterk afneemt en op sommige plaatsen volledig afwezig is. Op basis van de resultaten van röntgenfoto's kan deze mate worden bepaald door de marginale botgroei en de dichtheid van de gewrichtsruimte. Wanneer het gewricht werkt, vooral bij langdurig lopen, verschijnt er een karakteristieke crunch. Geleidelijk aan kan de patiënt het vermogen verliezen om de knie te buigen, of het zal voor hem erg moeilijk zijn om dit te doen. Het vervormende effect is al zichtbaar in dit stadium van de ontwikkeling van gonartrose, evenals van andere vormen van artrose (coxartrose, polyartrose). Dit is visueel merkbaar en de huid eromheen wordt ruw en verandert van kleur. Behandeling in dit stadium is beter om uitgebreid en intensief te beginnen. Zowel medicatie als traditionele behandelmethoden zullen hierbij relevant zijn.
III graad
Het wordt gekenmerkt door hevige pijn, zelfs als het kniegewricht inactief of geïmmobiliseerd is. Het vervormende effect is zeer merkbaar en men kan significante veranderingen in de structuur van het gewricht en aangrenzende weefsels visueel vaststellen. Op fysiologisch niveau wordt het gekenmerkt door de afwezigheid van kraakbeenweefsel en dit is gemakkelijk te diagnosticeren op een röntgenfoto. De behandeling van stadium III-artrose van het kniegewricht en andere vormen van artrose (polyartrose, coxartrose) is een vrijwel onomkeerbaar proces. Het hoofddoel van een dergelijke behandeling zal eerder het verminderen van pijn zijn en het elimineren van enkele symptomen van de ziekte.